Άνιθος, σπανάκι, ρύζι ...

... και το τουρνουά ΑΡΧΙΖΕΙ.

Πάτρα, Ιανουάριος 1992. 

Ο πρώτος μου χειμώνας ως φοιτητής στη μεγαλύτερη πόλη της Πελοποννήσου. Ο "κλασσικός" πρωινός φοιτη- τικός μου ύπνος, διακόπτεται από μια χαρακτηριστική λαϊκή φωνή, που θυμίζει τελάλη των παλιών γειτονιών. Προσπαθώ να συγκεντρωθώ, να καταλάβω τι λέει, ή μάλλον καλύτερα, τι τραγουδά...

Καθώς η φωνή πλησιάζει προς το σπίτι μου ακούγονται στίχοι που ανακατεύουν Καρναβάλι!!! Μετά από λίγο μπορώ πλέον να ξεχωρίζω άνετα το ρεφρέν: "Άνιθος, σπανάκι, ρύζι και το Καρναβάλι αρχίζει". 

Τσιμπιέμαι να σιγουρευτώ πως δεν ονειρεύομαι. Μα καλά τι δουλειά έχει το Καρναβάλι στις 17 Γενάρη; Βγαίνω τρέχοντας στο μπαλκόνι να δω τι συμβαίνει κι όντως αντικρύζω ένα μικρό αποκριάτικο άρμα, μέσα από το οποίο ακούγεται η φωνή του τελάλη. Ευτυχώς στο διπλανό μπαλκόνι παρακολουθούν κάποιοι ντόπιοι και μου εξηγούν αμέσως: κάθε χρόνο στην πρωτεύουσα του Καρναβαλιού οι απόκριες ξεκινούν πολύ πιο νωρίς. Συνήθως στην γιορτή του Αγ. Αντωνίου, το γραφικό αυτό άρμα που παριστάνει έναν αποκριάτικο τελάλη ανακοινώνει, με το ίδιο άσμα κάθε φορά (https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ZO3A1arxRWo), την έναρξη του καρναβαλιού. Μπορεί ο κόσμος να συνδέει τις απόκριες με το τελευταίο τριήμερο της Αποκριάς, στην Πάτρα όμως τα γλέντια και οι προετοιμασίες ξεκινάνε πολύ νωρίτερα.

Έτσι κι εμείς λοιπόν με το τουρνουά. Μπορεί όντως η κορύφωση της έντασης να είναι τις μέρες των αγώνων, για τους περισσότερους όμως όλα ξεκινάνε πολύ πιο νωρίς. Ήδη η επιτροπή των αγώνων, στην οποία συμμετέχει κι ο αρχηγός μας Μ. Μισσελής, έχει οριστικοποιήσει την έναρξη του 7ου Αντικαπνιστικού Τουρνουά Μπάσκετ 2014 κι έχει συντάξει τους φετινούς κανόνες. Οι ομάδες έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή και σε λίγο θα βγει και το αγωνιστικό πρόγραμμα. 

Το blog είναι αλήθεια πως άργησε να ενεργοποιηθεί καθώς είχε πέσει σε χειμερία νάρκη. Για να 'μαι ειλικρινής, όπως είχα πει και σε πολλούς συμπαίκτες μου, είχα σκοπό να το παρατήσω, κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου. Όσο κι αν με παρακαλούσαν για το αντίθετο ήμουν ανένδοτος. Αυτοί που με λύγισαν και μου αλλάξαν όμως γνώμη ήταν οι αντίπαλοι. Πραγματικά ξαφνιάστικα. Δεν το περίμενα. Τουλάχιστον πέντε από διαφορετικές ομάδες μου είπαν πως μπαίνουν καθημερινά στο blog προσδοκώντας την επαναλειτουργία του. Δεν ήθελαν να πιστέψουν πως δεν θα ξαναλειτουργήσει. Με έκαναν να πιστέψω πως έχουν πιάσει το νόημα ύπαρξης αυτής της ιστοσελίδας και σε καμιά περίπτωση δεν έδειξαν ενοχλημένοι από τα γραφόμενα της. Ε λοιπόν αυτό ήταν. Για αυτούς λοιπόν, κι όχι μόνο:

ΑΚΟΥΣΑΤΕ, ΑΚΟΥΣΑΤΕ...

Άνιθος, σπανάκι, ρύζι

και το blog μας ΞΑΝΑΡΧΙΖΕΙ