Αποκλεισμός με ψηλά το κεφάλι

TeacherSonics - L.A.B.F: 48 - 55

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013 - ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ - 6ο Αντικαπνιστικό Τουρνουά 2013

 
Αυτή μάλιστα, ήταν ΕΜΦΑΝΙΣΗ.

...................................

...................................

 Αυτοί μάλιστα, ήταν TEACHERSONICS.

...................................

...................................

Τι κι αν όλα ήταν εναντίων μας.

Τι κι αν παίζαμε με τους αήττητους του Β' ομίλου.

Τι κι αν είχαν στην σύνθεσή τους...

τον καλύτερο εν ενεργεία παίκτη του τουρνουά (Δημητρόπουλος) ενώ εμείς κανέναν.

Τι κι αν είχαν στην σύνθεσή τους τους γνωστούς "ομογενείς" από την Νάουσα.

Τι κι αν είχαν για άλλη μια φορά την "συνήθη προστασία" από τους διαιτητές.

Τι κι αν μας έλειπαν οι πύργοι Κουτάλης, Τζούλης και Μπάκος.

Τι κι αν μας άφησαν χωρίς πλειμέικερ (τιμωρία-αποβολή Χριστοφορίδη) για να "προφυλάξουν" την καλή εικόνα του τουρνουά. 

Τι κι αν το μεγαλύτερο επιθετικό μας όπλο (Αλιμπάκης) ήταν άσφαιρο...

..............................

..............................

Αυτοί που μπήκαν στο παρκέ ήταν οι πραγματικοί TeacherSonics.

Αυτοί που έχασαν στο παρά ένα πέρυσι το κύπελλο.

Αυτοί που ξέρουν να μάχονται χωρίς "ξένες" και "άνωθεν" βοήθειες.

Αυτοί που δεν εκλιπαρούν τους κυρίους με τα γκρι για ένα σφύριγμα παραπάνω.

Αυτοί άξιζαν και με το παραπάνω την πρόκριση στα ημιτελικά και την έχασαν κυριολεκτικά στις λεπτομέρειες...

..............................

..............................

ΔΕΝ πειράζει όμως.

Πέσαμε με το κεφάλι ΨΗΛΑ.

Φύγαμε χαμογελαστοί από το γήπεδο.

Όλοι στην κερκίδα είδαν ποιός ΑΞΙΖΕ την πρόκριση.

Όλοι είδαν ποιοί τα 'χαν χάσει και ΚΛΑΨΟΥΡΙΖΑΝ στους διαιτητές.

Όλοι είδαν ποιοι ΕΒΡΙΣΑΝ τους διαιτητές και τους ΠΕΤΑΞΑΝ την μπάλα μένοντας ουσιαστικά ατιμώρητοι.

Η πορεία μας ολοκληρώθηκε με μια μεγαλειώδη εμφάνιση που έσβησε με μιας την απογοήτευση του αποκλεισμού. Το ραντεβού δόθηκε αμέσως μετά το παιχνίδι για το 7ο Αντικαπνιστικό Τουρνουά.

Ο Αγώνας

Γι' άλλη μια φορά η ομάδα ξεκίνησε νωθρά ένα παιχνίδι στο φετινό τουρνουά. Βιολιντζής, Τρίπτσης, Αλιμπάκης, Τούσης και Τεντζέρης (αρχική πεντάδα) δυσκολεύονταν να βάλουν την μπάλα στο καλάθι, την ίδια στιγμή που Δημητρόπουλος και Γάτσος έβρισκαν εύκολα διαδρόμους προς το δικό μας. Το 2-11 του πρώτου πενταλέπτου ξύπνησε εφιαλτικές μνήμες στην ομάδα και όλοι φοβήθηκαν μία ακόμα συντριβή.

Κάτι όμως ήταν διαφορετικό αυτή την φορά. Η άμυνα ήταν εμφανώς βελτιωμένη σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Για πρώτη φορά παίξαμε πιεστικό man-to-man από την αρχή αδιαφορώντας για κούραση και αντοχές. Μπορεί οι αντίπαλοι να ξέφυγαν γρήγορα στο σκορ, στην συνέχεια όμως "ζορίστηκαν" από την άμυνά μας, "κόλλησαν" στο σκορ, και λίγο-λίγο "ροκανίσαμε" την διαφορά. Στον αγώνα πέρασε ορεξάτος ο αργοπορημένος, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, Μαυρίδης που με 10 συνεχόμενους πόντους μείωσε την διαφορά στο καλάθι.

Στο δεύτερο δεκάλεπτο ο Δημητρόπουλος έκατσε στο πάγκο και όλα έγιναν πιο εύκολα. Με τρίποντη βόμβα του αρχηγού Μισσελή και τους πρώτους πόντους του Αλιμπάκη, η ομάδα πήρε κεφάλι στο σκορ 15-13 δείχνοντας ότι θ' αποτελέσει σκληρό καρύδι για τους φιλόδοξους L.A.B.F.

Εν τω μεταξύ ο πάγκος των αντιπάλων είχε αρχίσει να γίνεται "πιεστικός" προς τους διαιτητές. Στην αρχή διακριτικά, και όσο περνούσε η ώρα όλο και πιο φανερά, ζητούσαν συνεχώς φάουλ σε κάθε προσπάθεια που επιχειρούσαν. Όταν δε έπαιρναν το φάουλ, ζητούσαν αντιαθλητικό. Εξουθενωμένοι από την πιεστική άμυνα, βρίσκαν άλλοθι στις αποτυχημένες τους προσπάθειες στις αποφάσεις των διαιτητών. Τουλάχιστον στο πρώτο ημίχρονο ήταν πιο "μαζεμένοι" σε σχέση με το "θέατρο" που θ' ακολουθούσε στην συνέχεια. Το σφύριγμα της ανάπαυλας βρήκε τις δύο ομάδες ισόπαλες 17-17, ένα ιδιαίτερα χαμηλό σκορ, ενδεικτικό των σφικτών αμυνών που παίζονταν στο παρκέ.

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τρεις (3) συνεχόμενες τρίποντες βόμβες των αντιπάλων, γεγονός που άγχωσε τους παίκτες μας και τους οδήγησε σε βιαστικές επιθέσεις. Ευτυχώς ο Β. Τρίπτσης έδωσε κάποιες επιθετικές "ανάσες" καθώς ο Μαυρίδης έδειξε να κουράζεται και ο Αλιμπάκης ήταν φανερά σε άσχημη μέρα. Αμέσως όμως ανέλαβε τα ηνία των L.A.B.F. ο Δημητρόπουλος και με ατομικές προσπάθειες ανέβασε τη διαφορά στους 12 πόντους, 24-36, και όλοι πίστεψαν ότι το παιχνίδι τελείωσε για τους TeacherSonics. Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Με τρίποντες βόμβες των Μαυρίδη, Μισσελή και Χρήστου στα τελευταία λεπτά του τρίτου δεκαλέπτου, η διαφορά μαζεύτηκε (36-39), ενώ παράλληλα ο χρόνος χρησιμοποίησης του εν ενεργεία Δημητρόπουλου έφτανε στο τέλος του. Η ομάδα σ' εκείνο το σημείο έδειξε πίστη για την νίκη, καθώς είχε ψυχικά αποθέματα, την ίδια στιγμή που οι αντίπαλοι "εξασθενούσαν" και ο καλύτερος παίκτης τους πήγαινε αναγκαστικά στον πάγκο.

Όντως, το τέταρτο δεκάλεπτο ξεκίνησε με την ομάδα μας να ισοφαρίζει αρχικά, και να περνά μπροστά στο σκορ (44-43) σ' ένα πολύ κρίσιμο σημείο. Εκεί όμως κάπου άρχισε η "παράσταση". Οι διαιτητές δίνουν λανθασμένα την μπάλα σ' εμάς και ο πάγκος των L.Α.B.F "πάει καροτσάκι" τους διαιτητές. Μπροστά στα μάτια των έκπληκτων θεατών παίκτης των L.A.B.F. βρίζει κατάμουτρα τους διαιτητές, ενώ άλλος προσπαθεί να τους  χτυπήσει από πίσω με την μπάλα και στην συνέχεια παίζει θέατρο δένοντας το κορδόνι του για να μην τον καταλάβουν!!! Σ' όλα αυτά οι διαιτητές απαντούν με μόλις δύο απανωτές τεχνικές ποινές στον πάγκο που όμως, ως δια μαγείας, όταν ήρθε η ώρα των βολών "συγχωνεύτηκαν" σε μία. Ούτε ντισκαλιφιέ για τις βρισιές (όπως του Χριστοφορίδη με τους ΝΕΜΕSIS) ούτε για το "καροτσάκι" που τους πήγαν όλοι μαζί, ούτε τίποτε. 

Δυο μέτρα και δυο σταθμά, υπό το βλέμα του μέλους της οργανωτικής επιτροπής Αν. Βάσιο στην κερκίδα, αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων, με τα χέρια όμως "δεμένα". Ίσως αν ήταν παρών το "αδέκαστο" μέλος της οργανωτικής επιτροπής, ο "αυστηρός" κος Τσελίδης, και έδειχνε τον ίδιο ζήλο στην απονομή δικαιοσύνης όπως με τον Χριστοφορίδη, οι L.A.B.F. να έπαιζαν σ' αυτό και στα επόμενα παιχνίδια με τουλάχιστον μείον τρεις παίκτες.

Από εκείνο το σημείο και μετά ο έλεγχος του παιχνιδιού είχε χαθεί για τους διαιτητές. Στην προσπάθεια τους να "κατευνάσουν τα πνεύματα" των μαινόμενων L.A.B.F. "έκλεισαν" τα μάτια σε ορισμένες σκληρές άμυνες πάνω στους Αλιμπάκη και Μαυρίδη, την ίδια στιγμή που ο πραγματικά ασταμάτητος και κορυφαίος του γηπέδου Γάτσος, κέρδιζε με ευκολία φάουλ σε αντίστοιχες φάσεις. Το κερασάκι στην τούρτα μπήκε όταν σε κραυγαλέο φάουλ πάνω στο Τρίπτση, που σωριάστηκε στο έδαφος από "παλαιστική" κίνηση του αντιπάλου του με τα δυο χέρια, χρεώθηκε ο παίκτης μας βήματα!!! 

Πραγματικά το παιχνίδι είχε χαλάσει. Χίλιες φορές να τους έδινε την μπάλα στην φάση που δέχθηκαν τις τεχνικές ποινές παρά αυτό που ακολούθησε. Έτσι όπως εξελισσόταν η αναμέτρηση όλα κυλούσαν υπέρ μας. Η φασαρία που επικράτησε και οι συνεχόμενες διακοπές του αγώνα επηρέασαν αρνητικά την ομάδα μας που έχασε τον ρυθμό της. Αυτό μαρτυράνε οι τρεις κρίσιμες συνεχόμενες χαμένες βολές του Αλιμπάκη, δυο λάθος πάσες και τα άστοχα τρίποντα των τελευταίων δευτερόλεπτων. Τελικό σκορ 47-55 σ' ένα παιχνίδι που θύμισε στους παλιούς τον ημιτελικό στο φάιναλ φορ του 1990 (Μόναχο), Μακάμπι - Άρης, όπου μια αντίστοιχη φασαρία "έκοψε" την φόρα του Άρη προς τον θρίαμβο. Κρίμα πραγματικά για την προσπάθεια όλων των παιδιών. Παρόλη όμως την πίκρα της χαμένης ευκαιρίας δεν επικράτησε απογοήτευση καθώς κερδίσαμε σαφέστατα τις εντυπώσεις με την έξοχη τελευταία μας εμφάνιση.

Οι TeacherSonics

Κορυφαίος για άλλη μια φορά ο MVP του φετινού τουρνουά για την ομάδα μας Μαυρίδης. Με τους πόντους του, κυρίως στο πρώτο ημίχρονο, έδωσε το έναυσμα για αντεπίθεση, ενώ στην άμυνα, παρά το πολύ δύσκολο έργο του απέναντι στο "θωρηκτό" Γάτσος, τα πήγε αρκετά καλά. Από κοντά σε απόδοση, για πρώτη φορά φέτος, ο Β. Τρίπτσης. Αν και δεν έπιασε τα περσινά στάνταρ, έδειξε πόσο πολύ μας έλειψε το καλό παιχνίδι του στη φετινή διοργάνωση.

Πολύ καλή εμφάνιση από τον Α. Τούση. Πραγματικά "κέρβερος" κάτω από το καλάθι εξαφάνισε τον εριστικό Παπακώστα (άποντος) και βοήθησε τα μέγιστα στα ριμπάουντ. Πολύ καλή άμυνα και από τους Τεντζέρη - Καρτσώλη κέρδισαν πολλές μάχες κάτω από τα καλάθια. Καλή εμφάνιση και για τους αρχηγούς της ομάδας Μισσελή και Χρήστου, ίσως άξιζαν λίγο παραπάνω χρόνο συμμετοχής στο κρίσιμο δεκάλεπτο. 

Αφήσαμε τελευταίους τους δύο βασικούς πυλώνες της ομάδας, τον πλέιμεικερ Βιολιντζή και τον σουτέρ Αλιμπάκη. Χωρίς να θέλουμε να τους ρίξουμε ευθύνες, στο κρίσιμο τελευταίο πεντάλεπτο, υπέπεσαν σε ενέργειες που δε συνάδουν με την εμπειρία τους. Με την επανεμφάνιση του ο Κ. Βιολιντζής (έπαιξε μόνο με το Brazil στην πρεμιέρα) έδωσε νέα πνοή στην οργάνωση του παιχνιδιού και στην περιφερειακή άμυνα. Δυστυχώς όμως, η έλλειψη παιχνιδιών και δυνάμεων ήταν ολοφάνερη στο τέλος, όπου προέβει σε βεβιασμένες προσπάθειες αντί να ηρεμήσει την ομάδα και να την οδηγήσει σε "λογικές" επιθέσεις. Από την άλλη ο Ν. Αλιμπάκης, στο χειρότερο του παιχνίδι από τότε που ήρθε στους TeacherSοnics, στέρησε από την ομάδα πολύτιμους πόντους. Οι έξι (6) μόλις πόντοι σε όλο το παιχνίδι και οι τρεις χαμένες βολές στα κρίσιμα τελευταία λεπτά τα λένε όλα. Δεν πειράζει όμως και για τους δυο, έχουν προσφέρει τόσα πολλά στην ομάδα που θα ήταν αχαριστία να τους χρεώσουμε την ήττα.

Οι L.A.B.F.

Χωρίς να εντυπωσιάζουν όπως πριν δυο χρόνια με το παιχνίδι τους, έδειξαν ότι διαθέτουν την κατάλληλη εμπειρία και ποιότητα να φτάσουν και φέτος στην κατάκτηση του τίτλου. Εξάλλου, όπως έχουμε ξαναγράψει, έχει γίνει θεσμός πλέον η ομάδα που αποκλείει τους TeacherSonics να σηκώνει το τρόπαιο. 

Το δίδυμο Δημητρόπουλος - Γάτσος είναι πραγματικά ασταμάτητο. Ο μεν Δημητρόπουλος διανύει την καλύτερη περίοδο της καριέρας του και αυτό φαίνεται σε όλες του τις κινήσεις. Σκοράρει, τρέχει στον αιφνιδιασμό, κατεβάζει την μπάλα, αμύνεται και γενικά "τα κάνει όλα και συμφέρει". Ο δε Γάτσος πραγματικά ανίκητος κάτω από το καλάθι, τελειώνει επιθετικά τις φάσεις με πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα. 

Απο εκεί και πέρα Σταυρόπουλος και Μπουρδάνης προσφέρουν πόντους επιθετικά όχι όμως πάντα με σταθερότητα. Οι υπόλοιποι αναλώνονται κυρίως στ' αμυντικά τους καθήκοντα.

Η διαιτησία (Ντόγκας-Μπόϊτσης)

Τριάντα πέντε (35) περίπου λεπτά πολύ καλής διαιτησίας επισκίαστηκαν από τα γεγονότα που αναφέραμε προηγουμένως. Σε καμιά περίπτωση δεν αναζητούμε άλλοθι στην διαιτησία για την ήττα μας. Είμαστε ξεκάθαροι. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ όμως ΙΣΟΝΟΜΙΑ στον ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ έλεγχο. Η ομάδα μας έχει τιμωρηθεί πολλάκις στο παρελθόν πολύ σκληρά για συμπεριφορές ηπιότερες από αυτές που περιγράψαμε.  

Σε θέματα πειθαρχίας οι διαιτητές πρέπει να έχουν κοινή αντιμετώπιση. Δεν μπορεί όταν τους βρίζουν ο ένας να αποβάλει με ντισκαλιφιέ και ο άλλος να κλείνει τ' αυτιά του. Δεν μπορεί ο ένας να ρίχνει τεχνική ποινή επειδή είδε δύο όρθιους στον πάγκο και ο άλλος να δέχεται να τον "πηγαίνει καροτσάκι" δέκα μέτρα όλος ο πάγκος μαζί. Είναι τουλάχιστον προκλητικές και δημιουργούν ανισότητες τέτοιες διαφορετικές συμπεριφορές. 

Οι πόντοι

TeacherSonics:

Μαυρίδης 16 (4τρ.), Τρίπτσης 11, Μισσελής 9 (2τρ.), Αλιμπάκης 6, Χρήστου 3 (1τρ.), Βιολιντζής 3

L.A.B.F.:

Γάτσος 21, Δημητρόπουλος 15 (1τρ.), Μπουρδάνης 9 (3τρ.), Σταυρόπουλος Γ. 8 (1τρ.), Νησιάγκας 2

Τα δεκάλεπτα

TeacherSonics - L.A.B.F.:  5-11, 17-17, 36-39, 48-55

   
 Φύλλο Αγώνος

 

Η συνέχεια
Προφανώς και η συνέχεια αφορά το μέλλον της ομάδας μας και όχι το τουρνουά καθώς αποκλειστήκαμε. Η συνέχεια για τους TeacherSοnics πρέπει να δοθεί μέσα από τις προπονήσεις και την προετοιμασία για το επόμενο τουρνουά. Έχουμε να επιλύσουμε ένα μεγάλο πρόβλημα που λέγεται γήπεδο και πρέπει να κινήσουμε γη και ουρανό για να φτιαχτεί. Με ευχολόγια και παρακάλια δυστυχώς δεν γίνεται τίποτε. Απαιτείται ιδιωτική πρωτοβουλία και προσωπικός αγώνας. Ραντεβού λοιπόν ξανά για την ομάδα τον Σεπτέμβρη στο κλειστό του ΕΠΑΛ.